شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17461

گلشن

کفاف

هیئت

معیار

 بوی دهن تو از چمن می‌شنوم                                        رنگ تو ز لاله و سمن می‌شنوم 

ز رنگ‌آمیزی دوران مشو غافل ز من بشنو                       می رنگین به جام انداز و عارض ارغوانی کن

 گر دهد باد صبا مژده وصلت خواجو                                مشنو کان همه چون درنگری باد هواست

 می‌خورم زهر غمت را به حلاوت دل‌شاد                          ماتمی را که بود سور ندیده است کسی

و بوی باغچه را باد، روی فرش فراغت نثار حاشیه صاف زندگی می‌کرد.

قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال/ و عشق، تنها عشق، تو را به گرمی یک سیب می‌کُند مأنوس.

کدام قلّه، کدام اوج، / مگر تمامی این راه‌های پیچاپیچ/ در آن دهان سرد مکنده/ به نقطه تلاقی و پایان نمی‌رسند؟

غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست/ همیشه با نفس تازه راه باید رفت.