شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11506

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است/ پشتم بسان ابروی دلدار پُرخم است

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی/ چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

جمال ماه‌پیکر بر بلندی/ بدان ماند که ماه آسمان است

کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت/ که قرار از دل دیوانه به یک بار برفت

چرا ملامت خواجو کنی که چون فرهاد / به پای دوست درافکند جان شیرین را

دلم چون مار می‌پیچد ز مهرم سر مپیچ / رُخت چون ماه می‌تابد ز خواجو رخ متاب

پیکرم در مهر ماه روی تو / گشته چون تار قصب بر ماهتاب

من چو لب لاله شده خنده ناک / جامه به صد جای چو گل کرده چاک

پنج

سه

چهار

شش