شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15204

گر باخردی چرا نپرهیزی / ای خواجه از این خورنده اژدرها

گذر کرد از آن پس به کشتی بر آب / ز کشور به کشور چو آمد به آب

چو در جوشن افراسیابش بدید / تو گفتی که هوش از تنش بر پرید

دست بر سر مانده‌‏اند از دست غم / نیک و بد، مرد و زن و پیر و جوان

 کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت / بِه که نفروشند مستوری به مستان شما

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم / یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت

یک هفته پدیدار بود نرگس دشتی / وان نرگس چشم تو همه ساله پدیدار

صدف‌وار گوهرشناسان راز / دهان جز به لؤلؤ نکردند باز

ازویست شادی ازویست زور / خداوند کیوان و ناهید و هور

ای ز بادام تو در عین خجالت نرگس/ وی ز گیسوی تو در حلقۀ سودا سنبل

چون تشنه جان سپردم آنگه چه سود دارد / آب از دو چشم دادن بر خاک من گیا را

سهل است به خون من اگر دست برآری / جان دادن در پای تو دشوار نباشد

چون صُراحی رخت در میخانه می‌باید کشید/ این که گردن می‌کشی پیمانه می‌باید کشید

سیلاب گرفت گرد ویرانۀ عمر/ آغاز پُری نهاد پیمانۀ عمر

صبر باید تا جگرخایی کنم/ درکشیدم زهر این پیمانه خوش

اندازۀ مستی نتوانیم نگه داشت/ زان باده خرابیم که پیمانه ندارد