شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17222

در حال خویشتن چو همی ژرف بنگرم / صفرا همی برآید از انده به سر مرا

گر بر قیاس فضل بگشتی مدار چرخ / جز بر مقرّ ماه نبودی مقر مرا

منگر بدین ضعیف تنم زانکه در سخن / زین چرخ پرستاره فزون است اثر مرا

وز دیدن و شنیدن دانش یله نکرد / چون دشمنان خویش به دل کور و کر مرا

 هر آن‌که جانب اهل وفا نگه ‌دارد                                      خداش در همه حال از بلا نگه دارد

 دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای                                فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

 نیامد به دامم به سان تو گور                                 ز چنگم رهایی نیابی مشور

صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بینی                                ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد