شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10852

چو می توان به صبوری کشید جور عدو / چرا صبور نباشم که جور یار کشم

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت / که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

سعدیا عشق نیامیزد و شهوت با هم / پیش تسبیح ملائک نرود دیو رجیم

ماه کنعانی من مسند مصر آن تو شد / وقت آن است که بدرود کنی زندان را

نقطۀ عشق نمودم به تو هان سهو مکن / ورنه چون بنگری از دایره بیرون باشی

هزار جهد بکردم که یار من باشی / مرادبخش دل بی‌قرار من باشی

در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند / گرت ز دست برآید نگار من باشی

شبی به کلبۀ احزان عاشقان آیی / دمی انیس دل سوگوار من باشی

ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های باران / بیداری ستاره در چشم جویباران

درگیر ظلمتم که پی یک نشانه است / هرجا چراغ دیده گمان کرده خانه است

بشنو از نی چون حکایت می‌کند / از جدایی‌ها شکایت می‌کند

نفسم بند نفس‌های کسی هست که نیست / بی‌گمان در دل من جای کسی هست که نیست