شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11865

گر جان عاشق دم زند،آتش در این عالم زند/وین عالم بی اصل را چون ذره ها بر هم زند

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را/ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

هین سخن تازه بگو تا دو جهان زنده شود/وارهد از حد جهان بی حد و اندازه شود

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را / ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

من نه آن صورت‌پرستم کز تمنای تو مستم / هوش من دانی که برده است آن‌که صورت می‌نگارد

دلم در جنبش آمد بار دیگر / ندانم تا چه دارد باز در سر

تو را در دوستی رایی نمی‌بینم نمی‌بینم / مرا اندر دلت جایی نمی‌بینم نمی‌بینم

تو کجایی تا شوم من چاکرت / چارقت دوزم کنم شانه سرت

تو دوری از برم دل در برم نیست / هوای دیگری اندر سرم نیست

تو سروی بر نشاید چیدن از تو / تو ماهی مهر نتوان دیدن از تو

تو نزدیک منی من دور از تو / تو با من هم‌نشین من از تو غافل

شادی‌کنان

ماهِ من را

از ما مگو

با من نشین