شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22857

کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی / در کف گلچین ز گلشن خار می‌ماند به‌جا

مشو خوش‌دل دو روزی چرخ اگر خندید بر رویت / که ناکامی بود تعبیر، خوبا کامرانی را

ناکامی است قسمت خود‌کام زینهار / بر کام خود مباش که باشی به کام دوست

کام زمانه پرده ناکامی دل است / این آب‌ها نقاب سراب است بیش‌تر

شعر واقع‌گراست و توصیفات عمدتاً طبیعی، ساده، محسوس و عینی است.

در توصیف پدیده‌ها بیش‌تر از تشبیه حسی بهره گرفته شده است و استفاده از آرایه‌های ادبی، طبیعی و در حد اعتدال است.

استفاده از ویژگی ادبی دو حرف اضافه برای یک متمم در بیت دوم دیده می‌شود.

علاوه بر آرایه تشبیه، آرایه‌های تشخیص، تلمیح و جناس نیز در شعر وجود دارد.

چنان شد ز گرد سپاه آفتاب/ که آتش برآمد ز دریای آب

کزین کینه تا زنده ماند یکی/ نیاسود خواهد سپاه اندکی

سپاه آفرین خواند بر پهلوان/ بر آن نامبردار پور جوان

سروها گِرد سرخ گل گویی/ گرد سلطان سِتاده اند سپاه