شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17499

مرگ را در طینت آسوده‌طبعان راه نیست       آتش یاقوت بیدل، ایمن از خاکستر است

آرزویی به دل خسته به جز مرگ نماند     چوب خشک است درختی که بر او برگ نماند

زندگانی است که جز مرگ سرانجام نداشت     گر نمی‌بود نفس صبح کسی شام نداشت

زلال خضر تو را پیش‌مرگ خواهد شد            چنان‌که سرو تو را پایدار می بینم

همی رفت و سهراب با او به هم               بیامد به درگاهِ دژ، گژدهم (ماضی استمراری _ ماضی ساده)

شود کوه آهن چو دریای آب                    اگر بشنود نام افراسیاب (مضارع اخباری _ مضارع التزامی)

نبینی که درویش بی دستگاه                    به حسرت کند در توانگر نگاه (مضارع اخباری _ مضارع اخباری)

پیاده مرا زان فرستاد، طوس                  که تا اسب بستانم از اشکبوس (ماضی ساده _ ماضی ساده)