شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8524

گرچه دانم که به جایی نبرد راه قریب/من به بوی سر آن زلف پریشان بروم 

سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من/ اگر ادا نکنی غرض دار من باشی 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست غزا /درش بست و کلیدش به دلستانی داد 

قَدَر سازِ وجود دهر می ساخت/ که بر عرش تو شد اقبال مقرون 

کنایه، اسلوب‌معادله، تلمیح

جناس ناقص، استعاره، مجاز 

تلمیح، کنایه، جناس تام

مجاز، تلمیح، واج‌آرایی 

هرکه را دانه ی  لعل تو به دندان آید / هر دم از چشمه خضرش مدد جان آید 

عقل سرکش چو ببیند لب و دندان تو را / پیش لعل لب تو از بن دندان آید 

هر که در حال شد از زلف پریشانت دمی / حال او چون سر زلف تو پریشان اید 

در ره عشق تو سرگشته بماندیم و هنوز / نیست امید که این راه به پایان آید