شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10118

یک کربلا شکوه به چشمت نهفته است                                                                ای روضه مجسّم گودال قتلگاه

گفت: «ازبهر غرامت جامه‌ات بیرون کنم»                                                           گفت: «پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست»

این شکر چون کنیم که هر ذره خاک ما                                                              از داغ عشق، رنگ سویدا گرفته است

به حرف عشق دلِ داغدار من زنده است                                                              که آتش، آب حیات است جانِ سوخته را

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل    چرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است

گر چه بدنامی است نزد عاقلان       ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را

دل چو از پیر خرد نقل معانی می‌کرد             عشق می‌گفت به شرح آن‌چه بر او مشکل بود

عقل و دولت قرین یک‌دیگرند            هر‌که را عقل نیست دولت نیست