شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31832

در هر طرف ز خیل حوادث کمین‌گهی است / زان رو عنان‌‌گسسته دواند سوار عمر

عمر ضایع مکن که عمر گذشت / زرگری کن که کیمیا داری

بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر؟

ایام گل چو عمر به رفتن شتاب کرد / ساقی به دور باده گلگون شتاب کن

مشورت گرفتن از بزرگان در کارها

شیوه متفاوت زاد ولد عقرب

تأکید بر احترام به والدین

حقیر شدن به دلیل بی‌احترامی کردن

از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر / یادگاری که در این گنبد دوار بماند

روندگان طریقت ره بلا سپردند / رفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز

درنگنجد عشق در گفت و شنید / عشق دریایی است قعرش ناپدید

راهی است راه عشق که هیچش کناره نیست / آن‌جا جز آن که جان بسپارند چاره نیست

[خردمند] هرکار که مانند آن بر خویشتن نپسندد در حقّ دیگران روا ندارد، که لاشک هر کرداری را پاداشی است و چون مهلت برسید و وقت فراز آمد، هر آینه دیدنی باشد.

گفت: تو را غمناک می‌بینم. گفت: چگونه غمناک نباشم، که مادت معیشت من آن بود که هر روز یگان دوگان ماهی می‌گرفتمی.

من غرض خویش تا این غایت بر تو پوشیده داشتم و عاقل را اشارتی کفایت باشد.

بباید دانست که ایزد تعالی هرکار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی.