شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19340

 مگو دشمن تیغ‌زن بر در است / که انباز دشمن به شهر اندر است

به یک سالش آمد ز دل بر دهان / به یک روز شد منتشر در جهان

 بزد بر بر باره پهلوان / تو گفتی نبودش به تن در روان

 گر آن کشته آید به دست تو بر / شگفتی شوی در جهان سر به سر

مرا ز خطّه‌ی شروان برون فکن ملکا / که فرضه‌ای است در او صدهزار بحر بلا    ملک

گرت سودای این راه است سلمان / ز خود بگذر که اوّل منزل آن است            سلمان

هر آن کو قلم را نورزید و تیغ / بر او گر بمیرد مگو ای دریغ               دریغ

دوش در خیل غلامان درش می‌رفتم / گفت ای عاشق بیچاره تو باری چه کسی؟            عاشق

با بدان کم نشین که صحبت بد / گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را / لکّه‌ای ابر ناپدید کند

به ذات خویش اگرچند مرد نیک بود / ولیک صحبت بد نیک را تباه کند
چنان که مازوکز وی سپید گردد پوست / چو جفت زاج شود عالمی سیاه کند

نادان همه جا با همه کس آمیزد / چون غرقه به هر چه دید دست آویزد
با مردم زشت‌نام همراه مباش / کز صحبت دیگدان سیاهی خیزد

چون زود نبشته بود حق فرقت ما / از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما / ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما