شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 22658

جان ندارد هر که جانانیش نیست / تنگ‌عیشی است آن که بستانیش نیست

نُه فلک از دیده عماریش کرد / زُهره و مه مشعله‌‌داریش کرد

 جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را / نجستم زندگانی را و گُم کردم جوانی را

گفت: چون گلگونه‌ی مرد است خون / روی خود گلگونه‌تر کردم کنون

ناقه‌ی جسم ولی را بنده باش / تا شوی با روح صالح خواجه‌تاش

آن‌که از کبرش دلت لرزان بود / چون شوی چون پیش تو گریان شود

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

شکر یزدان را که چون او شد پدید / در خیالش جان خیال خود بدید

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی / کاش یا رب که نیفتد به کسی کار کسی

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت / ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت

یاد آرید ای مهان زین مرغ‌ زار / یک صبوحی در میان مرغزار

شب هجر است و من مست خراب / عاشقی در سر و در دست شراب

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او / در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما / آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی / روضه امید تویی راه ده ای یار مرا

رستم ازین بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا