شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1246

شعر دارای مضامین سیاسی، اجتماعی و وطنی است

 قالب شعر به سبک شعرهای سنت‌گرای دورۀ بیداری، مثنوی است.

لغاتی دال بر کهن‌گرایی در شعر دیده می‌شود.

شعر ساده اما به زبان پرصلابت گذشته سروده شده است.

ببوید همی خاک چون مشک اذفر

به همّت آسمانِ نامداری

تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید

فقر فرهنگی جامعه و سستی و رخوت ادبیات

جذابیت سبک‌های کهن خصوصاً عراقی و خراسانی

لزوم تلاش برای رهاندن زبان شعر از سستی سبک هندی

حمایت شاهان عهد قاجار از جمله فتحعلی شاه از این شیوه

ز خاک پاک شهیدان راه آزادی / ببین که خون سیاوش چه سان به هوش آمد

خوابند وکیلان و خرابند وزیران / بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

از دست عدو نالۀ من از سر درد است / اندیشه هر آن کس کند از مرگ، نه مرد است

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست / در آن وجود که دل مرد مرده است روان