شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 16: کباب غاز | آزمون شماره 7618

افسرده = منجمد / کنف = کناره / تفرید = کناره گرفتن از خلق و تنها شدن / شیدا = دلداده

جُل = پوشش / معارض= بی رقیب / شگون = میمنت / کلک = آتشدانی از فلز یا سفال 

آخته = برکشیده / غایتی = منسوب به غایت / مرز = کرانه / محظوظ = بهره ور 

غرس = کاشتن درخت و گیاه / روایی = اعتبار / اهتمام = سعی / افسرده = بی‌ذوق و حال 

چو درج درد دین کردی ز فیض فضل حق دل را/ مترس از دیو اگر بر وی ز عصمت پاسبان بینی 

خلیل از نیستی چِبْوَد، تو با عشق آی در آتش/ که تا هر شعله‌ای ز آتش درخت ارغوان بینی 

عطا از خلق چون جویی گر او را مال دِه گویی/ به سوی عیب چون پویی گر او را غیب‌دان بینی 

ز یزدان دان نه از ارکان که کوته دیدگی باشد/ که خطی کز خرد خیزد، تو آن را از بنان بینی 

به روی سیل گشادیم راه خانۀ خویش / به دست برق سپردیم آشیانۀ خویش

گرفتم کاکلت را بر سرم افتاد سودایت / به دست خویشتن خود را بلای بر سرم آورد 

بکشی به شست خویشم بکشی به دست خویشم / بکش و بکش که جانم به فدای دست و شستت

گرفتم آن سر زلف و کشیدم صد گرفتاری / به دست خویش خود را مبتلا کردم ندانستم

موج شراب و موجه‌ی آب بقا یکی است / هرچند پرده‌هاست مخالف، نوا یکی است ( تناسب - جناس )

از حرف خود به تیغ نگردیم چون قلم / هرچند دل دو نیم بود، حرف ما یکی است ( کنایه - تشبیه )

این ما و من نتیجه‌ی بیگانگی بود / صد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است ( حسن‌تعلیل - تضاد )

در چشم پاک‌بین نبود رسم امتیاز / در آفتاب سایه‌ی شاه و گدا یکی است ( اسلوب معادله - مجاز )

برآوَرَد ز گریبان آسمان‌ها سر / سری که خاک شود در گذار زنده‌دلان

 آن‌که شام زندگانی شمع بالینم نشد / کی پس از مرگم چراغی بر  سر گور آورد؟

به نامرادی از خدمت تو محرومم / ولی چه چاره کنم چون مراد چرخ این است؟

من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم / خویش را مشهور سازم یار را رسوا کنم