شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 19123

صفاری

آل بویه

ساسانی

اشکانی

زبان پارتی، در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان، تألیف می‌شده است.

آثار برجای مانده زبان فارسی میانه، فرمان‌ها، نامه‌های شاهان هخامنشی است که به خط میخی نوشته شده است.

در ایران پیش از اسلام، آثار فرهنگی _ ادبی، قرن‌ها سینه به سینه حفظ می‌شده است؛ مثلاً کتاب «اوستا» را موبدان برای اجرای مراسم دینی، از حفظ می‌خواندند.

آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده است، بیشتر آثار دینی زردشتی است؛ حتّی رساله کوچکی مانند یادگار زریران نیز رنگ دینی دارد.

این زبان به ناحیه پارس تعلق داشته است و زبان رسمی دوران ساسانی بود.

اشعار کمی به این زبان در دست است و آنچه باقی مانده، دچار تحریف‌هایی شده است.

زبان درباری ساسانیان و زبان محاوره و مکاتبات مقامات دولتی بوده است.

به‌دلیل اهمیت سنّت شفاهی در ایران پیش از اسلام، آثار ادبی پهلوی به کتابت در نیامده بود.