شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11008

از نوبهار شفقت و نیران قهر توست / جنّت به آب و تاب، جهنّم به تاب و تَف

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست

عشق دردانه است و من غوّاص و دریا میکده / سر فرو‌بردم در آن‌جا تا کجا سر برکنم

من دوست‌دار روی خوش و موی دلکشم / مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم

شب من دام خورشید است گویی زلف یار است این / شب است این یا غلط کردم که عید روزگار است این

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را / به یک پرواز بی‌هنگام کردم مبتلا خود را

خاور همه مانند غبار سر راهی است / یک ناله خاموش و اثر باخته آهی است

آیینه نگاهت پیوند صبح و ساحل / لبخند گاه‌گاهت صبح ستاره باران

 تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار؟ / برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

سردمهری بین که کس بر آتشم آبی نزد / گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

دیشب چراغ دیدۀ من تا سپیده سوخت / آتش افتاد بی تو به ماتم‌سرای اشک

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید / از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است