شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17324

حذف فعل به قرینه لفظی

استفاده از واژگان عربی

آوردن (ی) پایان فعل معادل (می) استمراری

روشنی و سادگی و روانی زبان

کاربرد «را» در معنای حرف اضافه

سروده شدن شعر در قالب مثنوی

استفاده از «تشبیه» و «تضاد»

تأکید شاعر بر مانع بودن مادیات برای بهره بردن از لذّت‌های معنوی

عقل کلّی که از تو یافته راه / هم ز هیبت نکرده در تو نگاه (پیام بیت ناتوانی عقل در شناخت خداوند است.)

چو هندو زلف دودآسای او آتش‌نشین/ چو طوطی لعل شکرخای او شیرین‌جواب (از آرایه‌های تشبیه و استعاره استفاده شده است.)

بوی تو می‌شنیدم و بر یاد روی تو / دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم ( ضمیر «م» در واژه «ساغرم» در نقش مفعول، جابه‌جا شده است.)

عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران/ ساده‌دل من که قسم‌های تو باور کردم (حذف فعل در هر دو مصراع صورت گرفته است.)

تو گر بر جهل مطلق در سلوکی / گدای مطلقی ور از ملوکی (توصیه به داشتن بینش و بصیرت)

غم خویشت (خود) چو نیست ای مرد آخر / غم تو پس که خواهد خورد آخر (نکوهش خودخواهی)

همه چیزی که می‌بینی پس و پیش / گذر باید تو را زان چیز و ز خویش (توصیه به عدم دلبستگی)

خدا را گر پرستی تو به اخلاص / بکن جهدی که گردی از ریا خاص (پرهیز از دورویی)