شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 25690

خسروان بدان پنج روز حق‌های حشم و گروهان بگزارندی و حاجت‌ها روا کردندی. اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

هرکه در این کارها اهمال نماید از استقامت معیشت محروم ماند: ضایع‌گردانیدن فرصت و کاهلی در موسم حاجت و تصدیق اخبار که محتمل صدق و کذب باشد.

من آن غافل نادانم که دم گرم تو مرا بر باد نشاند تا هوس سجّاده بر روی آب افگندن پیش خاطر آوردم و چون سوخته نم‌ داشت آتش در من افتاد و قفای آن بخوردم.

ای نفس میان منافع و مضارّ خویش فرق نمی‌کنی؛ و خردمند چگونه آرزوی چیزی در دل جای دهد که رنج و تبعت آن بسیار باشد و انتفاع و استمتاع اندک؟

تا حدود نیمه دوم قرن پنجم و آغاز قرن ششم، شعر پارسی هم‌چنان تحت تأثیر سبک دوره سامانی و غزنوی است.

حوزه ادبی فارس و نواحی مرکزی، در شکل‌گیری شیوه خاصی از شعر فارسی مؤثر بود.

در این دوره، هرچه زمان می‌گذشت، آمیختگی زبان فارسی با واژه‌های عربی، بیشتر می‌شد.

از رویدادهای مهم این دوره، محدود شدن حوزه نشر زبان و ادبیات فارسی در ایران بود.