شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11476

تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است/ ای به فدای چشم تو این چه نگاهکردن است؟

چه غم دیوار امّت را که دارد چون تو پشتیبان/ چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان؟

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را/ برون کن ز سر باد خیرهسری را

مفاعیلن مفاعیلن فعولن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

می‌رود تا در کمند افتد به پای خویشتن / گر بر آن دست و کمان چشم اوفتد نخجیر را (فاعلاتن)

بر من اگر حرام شد وصل تو نیست بوالعجب / بوالعجب آن که خون من بر تو چرا حلال شد؟ (مفتعلن)

مپندار از لب شیرین عبارت / که کامی حاصل آید بی‌مرارت (فعولن)

تا چند گویی ما و بس؟ کوته کن ای رعنا و بس / نی خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم (مستفعلن)

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

چنین دریا ندیدستم چنین ماهی نمی‌دانم

قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

وه چه باشد گر کند نامِ مرا کلکت رقم