شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27672

گلاب است گویی به جویش روان/ همی شاد گردد به بویش روان

هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست/ما به فلک می رویم عزم تماشا که راست؟

دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد/من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد

عشق،شوری در نهاد ما نهاد/جان ما در بوته سودا نهاد

روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی / آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز / باشد که باز‌بینیم دیدار آشنا را

ای یوسف خوش‌نام ما خوش می‌روی بر بام ما / ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم / چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می‌رود

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او / در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما / آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی / روضه امید تویی راه ده ای یار مرا

رستم ازین بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا

من اینجا بس دلم تنگ است / و هر سازی که می‌بینم بدآهنگ است / بیا رَه‌توشه برداریم … / ببینم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

فشرد سینه خاک / شکافت زَهره سنگ / به تنگنای زمان، مرگ کرده بود درنگ / گداخت آن همه برف / شگفت این هم رنگ

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش / ابر با آن پوستین سرد نمناکش / باغ بی‌برگی / روز و شب تنهاست / با سکوت پاک غمناکش

ما / فاتحان شهرهای رفته بر بادیم / با صدایی ناتوان‌تر زانکه بیرون آید از سینه / راویان قصه‌های رفته از یادیم / کس به چیزی یا پشیزی برنگیرد سکه‌هامان را / گویی از شاهی است بیگانه

الف _ ج 

ب _ ج 

ب _ د

ج _ د