شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 3 (رشته انسانی) - درس اول

«تميّزت اللّغة العربيّة عن سائر اللّغات في الفصاحة و البيان!»:

العربیة: مفرد مؤنّث - معرّف بأل - معرب / صفة و مرفوع بالتبعيّة للموصوف «اللّفة»

الفصاحة: اسم - مفرد مؤنّث - معرّف بأل - مبني / مجرور بحرف الجر

اللغات: اسم - جمع تكسير (مفرده: اللّغة, مؤنّث) - معرّف بأل / مضاف إليه و مجرور

تميّزت: فعل ماض - مزيد ثلائي (من باب تفقل) - منعدٌ - مبني / فعل و فاعله «اللغة». و الجملة فعليّة

«أخذ ذلك الطّفل يمشي في الشّهر الثاني عشر من عمره، ولكنّه كان سقط على الأرض مرّات حتّى تعلّم المشي تمامًا!»:

آن طفل در دوازده ماهگی از عمرش شروع به راه رفتن کرد، ولی بارها بر زمین افتاده بود تا راه رفتن را کاملاً آموخت!

آن طفل راه رفتن را در دوازده ماهگی از عمرش یاد می گیرد ولی بارها بر زمین می افتد تا راه رفتن را خوب بیاموزد!

شروع راه رفتن آن کودک در دوازده ماهگی از عمرش است، ولی بارها بر زمین می افتد تا راه رفتن را کاملا یاد بگیرد!

آن کودک در دوازده ماهگی از عمرش شروع به راه رفتن نمود، و بعد از اینکه بارها بر زمین افتاده بود راه رفتن را یاد گرفت!

عیّن الصحیح:

جالِس صدیقاً لاضرر في صداقته: با دوستانی هم‌نشینی کن که دوستی‌شان بی‌ضرر باشد.

إنّ الراحة لاتکتسب إلاّ بعد الکدح: همانا آسایش پس از سختی به‌دست خواهد آمد.

لیت صاحبي الثروة یصبحون راحمین!: کاش ثروتمندان مهربان بودند.

کانت الأُمّ ربّت إبناء‌ها متوکّلة علی اللّه: مادر پسران خود را با توکّل به خدا تربیت کرده بود.

«لا خیرَ فی قولٍ إلاّ مع الفعل.» عین المناسب فی المفهوم:

گفتار بی‌کردار ضایع ماند.

علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد.

بس که گفتم زبان من فرسود / چه کنم گفت من ندارد سود

خردمند گوید که در یک سرای / چو فرمان دو گردد نماند به جای

عین عبارة جاء فیها من الحروف المشبّهة بالفعل:

(فَهذا یوم البعث و لکنّکم کنتم لاتَعلَمون)

(إن تتّقوا الله یجْعل لکم فرقاناً)

عاهَد الطالب الراسب ألاّ یقصّر فی واجبه.

اِسْتفد من النّعم الّتی أعطاها الله لک.

شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 3 (رشته انسانی) - درس اول | آزمون شماره 3372