شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 99

دل داده ام بر باد، بر هر چه بادا باد /مجنون تر از لیلی، شیرین تر از فرهاد

سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع / لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر / دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

مرا تا کار با زلف تو باشد / پریشان‌تر ز زلف توست کارم

راز، رازی / برگ، مرگ / زینب، زینت / جان، جهان

شرک، مشرک / ره، راه / ثبت، ثابت / آرام، رام

پارسا، پارس / چنگ، جنگ / زمستان، مستان / ما، ماه

دام، مدام / رُستم، رَستم / باطل، باطن / سر، سرو

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امّیدوار ما نرسد

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سر آورد و دست از عدم در وجود / در این جود بنهاد و در وی سجود

چو ايران نباشد تن من مباد / در این بوم و بر زنده يک تن مباد

چوک ز شاخ درخت خویشتن آویخته / زاغ سیه پر و بال غالیه آمیخته

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست / جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت

گر خیال جان همی هستت به دل اینجا میا /  گر نثار جان و دل داری بیا و هم بیار

آیینه تقوا شد از سنگ شقاوت خرد / وز تاب و صفا افتاد آیین مسلمانی

دو

سه

چهار

پنج