شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8131

برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر / که ندادند جز این تحفه به ما روز الست

از پی علم دین بباید رفت / اگرت تا به چین بباید رفت

بخت جوان یار ما دادن جان کار ما / قافله سالار ما فخر جهان مصطفاست

چو فرهاد از جهان بیرون به تلخی می‌رود سعدی / ولیکن شور شیرینش بماند تا جهان باشد

خود نمایی نیست کار خاکساران ور نه من/ مشت خونی می توانستم به پای دار ریخت

ما از این هستی ده روزه به جان آمده ایم/ وای بر خضر که زندانی عمر ابد است

مَهم را لطف در لطف است از آنم بی قرار ای دل/ دلم پر چشمه حیوان تنم در لاله زار ای دل

خال مشک از روی گندم گون خاتون عرب/ عتشقان را آرزو بخش و دلستان آمده

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت/ وندر آن برگ و نوا، خوش ناله‌های زار داشت

گفتمش: در عین وصل، این ناله و فریاد چیست؟/ گفت: ما را جلوۀ معشوق در این کار داشت

یار اگر ننشست با ما، نیست جای اعتراض/ پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جناتُ تجری تحتها الانهار داشت

آب آتش‌فروز عشق آمد/ آتش آب‌سوز عشق آمد

سیاوش سیه را به‌تندی بتاخت/ نشد تنگ‌دل، جنگ آتش بساخت

چو از کوه آتش به هامون گذشت/ خروشیدن آمد ز شهر و ز دشت

چو بخشایش پاک یزدان بود/ دم آتش و آب یکسان بود