شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

مفهوم همه ابیات، به‌استثنای بیت … با عبارت «دیدم که نصیحت نمی‌پذیرد و دم گرم من در آهن سرد او اثر نمی‌کند.» تناسب دارد.

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد / دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم

مرا هوشی نماند از عشق و گوشی / که پند هوشمندان کار بندم

کلید گنج سعادت نصیحت سعدی است / اگر قبول کنی گوی بردی از میدان

اگر مراد نصیحت‌کنان ما این است / که ترک دوست بگویم تصوری است محال

کدام بیت در حوزه ادبیات غنایی نمی‌گنجد؟

اگر تو جور کنی رأی ما دگر نشود / هزار شکر بگوییم هر جفایی را

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید / این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

به نرمی ز دشمن توان کرد دوست / چو با دوست سختی کنی دشمن اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل / کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

ابیاتِ زیر با کدام بیت، قرابت مفهومی دارد؟

«نهنگی بچه‌ی خود را چه خوش گفت / به دین ما حرام آمد کرانه

به موج آویز و از ساحل بپرهیز / همه دریاست ما را آشیانه»

گر موج‌خیز حادثه سر بر فلک زند / عارف به آب تر نکند رخت و پخت خویش

موجیم که آسودگی ما عدم ماست / ما زنده از آنیم که آرام نگیریم

صائب از فرد روان باش که چون موج سراب / رو به دریای عدم می‌برد این قالب‌ها

تو سعی کن که به روشندلان رسی صائب / که سیل واصل دریا چو شد زلال شود

مضمون کدام گزینه با عبارت زیر متناسب است؟

«پیشِ خویش، زنبور خانه‌ای و قدری شهد یافت، چیزی از آن به لب بُرد، از نوعی در حلاوت آن مشغول گشت که از کار خود غافل ماند و نه اندیشید که پای او بر سر چهار مار است و نتوان دانست که کدام وقت در حرکت آیند، و موشان در بریدن شاخ‌ها، جِدِّ بلیغ می‌نمایند.»

ره هموار پیش دوربینان این خطر دارد/ که رهرو را ز پیش پای دیدن باز می‌دارد

نوش عشرت نیست وحشی در جان بی‌نیش غم/ آرزوی نوش اگر داری منال از زخم نیش

آفتاب عمرش آمد بر لب بام و هنوز/ خواجه‌ی مغرور سرگرم عمارت کردن است

در مذاق دوستانش نیش قاتل نوش جان/ در مزاج دشمنانش شهد شیرین زهر مار

مفهوم کدام بیت با بیت زیر، یکسان است؟

«قطرهٔ آبی که دارد در نظر گوهر شدن / از کنار ابر تا دریا تنزُل بایدش»

از مردم کم ظرف نیاید سفر بحر / پیداست حبابی چه نفس داشته باشد

شده است موج به بحر از شکستگی غالب / شکسته باش چو خواهی تو را ظفر بخشند

ز نقش، باد به دست است موج دریا را / صدف ز ساده‌دلی مخزن گهر باشد

گواه رهرو آن باشد که سردش یابی از دوزخ / نشان عاشق آن باشد که خشکش بینی از دریا