شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10308

چهار

سه

پنج

دو

۴

۳

۲

۵

برِ مصطفی بهر رخصت دوید/ ازو خواست دستوری اما ندید
 

هر سخنی کز ادبش دوری است/ دست بر او مال که دستوری است

فرستاده گیو است و پیغام من/ به دستوری نامدار انجمن
 

نه موبد بد او را ، نه فرمان ، نه رای/ جهان پر ز دستوری سوفرای (اسم شخصی در شاهنامه)
 

گویند ز عشق کن جدایی / این نیست، طریق آشنایی

گرچه ز شراب عشق مستم / عاشق‌تر از این کنم که هستم

 دریاب که مبتلای عشقم / آزاد کن از بلای عشقم

پرورده عشق شد سرشتم/ جز عشق مباد سرنوشتم

خورد از بس زخم‌های منکر از نادیدنی / مرهم زنگار کرد آیینه من زنگ را

گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم / صوفی شوم و گوش به منکر نکنم

چون روی مرگ، خصم نبیند ز تیغ او؟ / در دست اهل زنگ بود منکر آینه

آن‌چنان بر روزگار بی‌وفا منکر شدم / کز تو هم داد هم بیداد می‌آید مرا