شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13851

یکی 

 دو تا

 سه تا

 چهار تا

عشقت که دوای جان این دل‌ریش است / ز اندازة هر هوس‌پرستی بیش است
چیزی است که از ازل مرا در سر بود / کاری است که تا ابد مرا در پیش است

عشق است که لذّت جوانی ببرد / عشق است که عیش جاودانی ببرد
عشق ارچه که آب زندگانی دل است / لیکن ز دل آب زندگانی ببرد

 شمع ارچه چو من داغ جدایی دارد / با گریه و سوز آشنایی دارد
سررشتة شمع به که سررشتة من / کان رشته سری به روشنایی دارد

پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است / گردنده فلک نیز به کاری بوده است 
هر جا که قدم نهی تو بر روی زمین / آن مردمک چشم نگاری بوده است

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد                فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

بنفشه طرّة مفتول خود گره می‌زد                                صبا حکایت زلف تو در میان انداخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                       سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم                                نصیبة ازل از خود نمی‌توان انداخت