الف - ج

ب - ج

ب - د

الف - د

عدم تبعیت از فرمان‌ها و دین خدا- شرک در ربوبیّت

عدم تبعیت از فرمان‌ها و دین خدا- شرک در عبادت

عدم آگاهی مردم از دین و نظام‌های دینی- شرک در ربوبیّت

عدم آگاهی مردم از دین و نظام‌های دینی- شرک در عبادت

«لِتَجرِیَ الفُلکُ» - «لعَلَّکُم تَشکُرونَ»

«لِتَجرِیَ الفُلکُ» - «فی فَلَکٍ یَسبَحونَ»

«لِتَبتَغوا مِن فَضلِهِ» - « لعَلَّکُم تَشکُرونَ»

«لِتَبتَغوا مِن فَضلِهِ» - « فی فَلَکٍ یَسبَحونَ»

ما که باشیم ای تو ما را جانِ جان                تا که ما باشیم با تو در میان

نظیر دوست ندیدم، اگرچه از مه و مهر         نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست

مهر رخسار تو می‌تابد ز ذرات جهان           هر دو عالم پُر ز نور و دیده نابینا چه سود

جامه‌های خلق بدریدی ز خار                     پای درویشان بخَستی زار زار

کسی که هوای نفس را معبود خود قرار می‌دهد و اوامرش را به فرمان‌های خداوند ترجیح دهد، گرفتار شرک شده است.

افرادی که دین خود را از بزرگان و اجدادشان می‌گیرند، در متن ایمان و اسلام قرار ندارند، از این رو تزلزل دارند.

افراد سست عنصر و با ایمان ضعیف در هر جامعه‌ای وجود دارند و معیار حقانیت دین را مسائل مادی می‌پندارند.

بسیاری از انسان‌ها چنان به امور دنیوی بی رغبت شده‌اند که خدا را فراموش کرده و خداوند آن‌ها را فراموش کرده است.