صورت من، همه او شد، صفت او همه من / لاجرم، کس من و من نشنود اندر سخنم

چهره نتوانست شد با روی آتشناک یار / شمع از خجلت سر خود ز انجمن آخر گرفت

من ندانم تو منی یا من تویی / محو گشتم در تو و من گم شدم

چون برون آمدی ز جان و ز جای / پس ببینی خدای را به خدای

مرا چو چین سر زلف تو به دام آورد / نظر به دانه‌ی خال بتان چین چه کنم

به روز حشر گرَم بی تو در بهشت آرند / چه جای حور بود جنت برین چه کنم

گشاده ابروی مشکین تو کمان ستم / گشاد بر دل من ناوک از کمین چه کنم

من از هوای تو ای سرو راستین چه کنم / من از جفای تو ای جان نازنین چه کنم

موج شراب و موجه‌ی آب بقا یکی است / هرچند پرده‌هاست مخالف، نوا یکی است ( تناسب - جناس )

از حرف خود به تیغ نگردیم چون قلم / هرچند دل دو نیم بود، حرف ما یکی است ( کنایه - تشبیه )

این ما و من نتیجه‌ی بیگانگی بود / صد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است ( حسن‌تعلیل - تضاد )

در چشم پاک‌بین نبود رسم امتیاز / در آفتاب سایه‌ی شاه و گدا یکی است ( اسلوب معادله - مجاز )

متفرّعات/ تصنّعی/  غلیان/ اطوار/ پتباره/ بقولات/ اندرونی

مایحتوی/ تصّنعی/ مسرور /کریه/ هولناک/ مائده/ اندرونی

قطعه بعد اخری /مایحتوی/ غلیان/ کریه/ هولناک /بقولات/ غرفه

متفرّعات / مایحتوی /مسرور /اطوار/ پتیاره /مائده /غرفه

سندبادنامه : ظهیری سمرقندی ، تیرانا : اخوان ثالث ، منطق الطّیر : عطّار

قصّه های دوشنبه : آلفونس دوده ، سانتاماریا : رضا امیرخانی ، هوا را از من بگیر خنده ات را نه : پابلو نرودا

در حیاط کوچک پاییز در زندان : اخوان ثالث ، تیرانا : محّمدرضا رحمانی ، ارمیا : سیّد مهدی شجاعی

دری به خانهً خورشید : سلمان هراتی ، سانتاماریا : سیّد مهدی شجاعی ، تیرانا : مهرداد اوستا