راهنمایی کوتاه: برای تشخیص این دو فعل، به نشانههای صرفی و معنای جمله توجه کن.
گامبهگام:
- ۱) فعل ماضی جمع مذکر غایب با «واو» شروع میشود و به معنای کاری است که در گذشته انجام شده و درباره شخص غایب (غیرحاضر) صحبت میکند. مثال: «کَتَبُوا» (آنها نوشتند).
- ۲) فعل امر جمع مذکر مخاطب با «واو» شروع میشود اما به معنای دستور یا درخواست است و خطاب به شخص حاضر (مخاطب) است. مثال: «اُکْتُبُوا» (بنویسید!).
- ۳) تفاوت اصلی در معنا است: ماضی = گذشته، امر = دستور.
- ۴) تفاوت در صرف: فعل امر همیشه با همزه وصل (ا) شروع میشود (مثل اُکْتُبُوا)، اما ماضی بدون همزه (مثل کَتَبُوا).
- ۵) در جمله به قرینههای معنایی توجه کن: اگر کلمهای مثل «دیروز» یا «قبلًا» باشد، احتمالاً ماضی است. اگر کلمهای مثل «الآن» یا «لطفًا» باشد، احتمالاً امر است.
- ۶) تمرین کن: جمله «الطلابُ ذَهَبُوا إلی المدرسةِ» را بررسی کن. «ذَهَبُوا» ماضی است چون کار در گذشته انجام شده و درباره غایب است.
پاسخ نهایی: برای تشخیص، هم به نشانه صرفی (همزه در اول امر) و هم به معنای فعل (گذشته vs دستور) توجه کن. اگر فعل با همزه شروع شود و معنای دستور دهد، امر است؛ در غیر این صورت، ماضی است.
مثال مشابه: «قَرَأُوا الکتابَ» (آنها کتاب را خواندند) = ماضی. «اِقْرَأُوا الکتابَ» (کتاب را بخوانید!) = امر.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن با ساختن جملههای مختلف با این دو فعل، مهارتت را تقویت کنی. میتوانی از کتاب تمرین عربی یا وبسایتهای آموزشی معتبر استفاده کنی.
