سلام! 👋 فهرستی که فرستادی، چند صیغهٔ فعل عربی است. بیا با هم ببینیم هر شکل مربوط به کدام ضمیر است.
راهنمایی کوتاه: با نگاه کردن به حرف اول و حرف آخر فعل، ضمیرِ آن را می‌شناسی.
گام‌به‌گام:
- ۱) اول زمان فعل را تشخیص بده؛ آمدنِ «تُ» یا «تَ» در آخر فعل نشانهٔ ماضی است.
- ۲) در فعل مضارع، حرف اول را نگاه کن: «یـ» برای غایب (او / آن‌ها) و «تـ» برای مخاطب (تو / شما) یا مؤنثِ غایب است.
- ۳) آخر فعل را بخوان: «ـون» جمع مذکر، «ـن» جمع مؤنث، «تُ» أنا و «تَ» أنتَ.
- ۴) اگر قبل از مضارع، «لا»ی نهی آمده باشد (لا ناهیه)، فعل مجزوم می‌شود و نونِ آخر حذف می‌گردد: تعاملون ← لا تعاملوا.
- ۵) ضمیری که پیدا کردی را با معنی جمله مقایسه کن تا مطمئن شوی.
پاسخ نهایی:
- لا تعاملوا → أنتم (شما مردها)؛ نهی از جمع مذکر، نون حذف شده است.
- لا تعاملُ → اینجا «لا» نافیه است، نه نهی؛ فعل مرفوع است و فاعل می‌تواند أنتَ یا هي باشد. شکلِ نهیِ آن «لا تعاملْ» با سکون است (أنتَ).
- لا تعامل → أنتَ (تو، مفرد مذکر)؛ نهی.
- يشتغلون → هم (آن‌ها مردها).
- تشتغلون → أنتم (شما مردها).
- يشتغلن → هنّ (آن‌ها زن‌ها).
- تخلصتُ → أنا (من).
- تخلصتَ → أنتَ (تو).
- تخلصت → هي (او، زن)؛ اگر با فتحه «تَ» بخوانی، أنتَ می‌شود.
مثال مشابه: کدام گزینه صیغهٔ «هنّ» است؟ الف) يشتغلون ب) يشتغلن ج) تشتغلون. پاسخ درست «يشتغلن» است، چون حرف اول «یـ» (غایب) و پایانش «ـن» (جمع مؤنث) است.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری:
- برای یک فعل مثل «کتب» همهٔ صیغه‌های ماضی و مضارع را در دفترت بنویس.
- در یک متن کوتاه عربی، زیر هر فعل خط بکش و ضمیرش را بالای آن بنویس.
- تفاوت «لا»ی نافیه و «لا»ی ناهیه را با یک مثال تمرین کن.
