راهنمایی کوتاه: عشایر به دلیل زندگی کوچروی و طبیعت مناطق کوهستانی و خشک، به دامپروری روی آوردهاند تا از مراتع طبیعی استفاده کنند.
گامبهگام:
- ۱) عشایر به طور مداوم در جستجوی چراگاههای تازه برای دامهای خود کوچ میکنند. این سبک زندگی با کشاورزی ثابت سازگار نیست.
- ۲) مناطق کوهستانی و خشک ایران دارای مراتع طبیعی هستند که برای چرای دام مناسباند، اما خاک آنها برای کشاورزی زراعی حاصلخیز نیست.
- ۳) دام (گوسفند، بز، شتر) به عشایر گوشت، شیر، پشم، پوست و حتی سوخت (سرگین) میدهد که نیازهای اصلی زندگی آنها را تأمین میکند.
- ۴) دامپروری در فرهنگ عشایری ریشه عمیق دارد و نسلبهنسل منتقل شده است؛ بنابراین به عنوان شغل اصلی و هویت آنها شناخته میشود.
پاسخ نهایی: به دلیل تطابق دامپروری با زندگی کوچروی، بهرهبرداری از مراتع طبیعی، تأمین نیازهای متنوع و ریشههای فرهنگی، عشایر ایران عمدتاً به دامپروری اشتغال دارند.
مثال مشابه: عشایر ترکمن در شمال ایران نیز بیشتر به دامپروری (به ویژه گوسفند و شتر) مشغولاند، زیرا مراتع وسیع و نیمهخشک آن منطقه برای زراعت دائمی مناسب نیست.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره کوچروی عشایر و نقش آن در اقتصاد منطقه تحقیق کن. میتوانی به کتاب جغرافیای ایران پایه دهم مراجعه کنی.
