تأثیر عرض جغرافیایی بر آب‌وهوا و پوشش گیاهی

راهنمایی کوتاه: عرض جغرافیایی بالاتر معمولاً به معنای آب‌وهوای سردتر و پوشش گیاهی متفاوت است.

گام‌به‌گام:

• ۱) عرض جغرافیایی بالای ۶۰ درجه در نیمکره شمالی، نزدیک به مناطق قطبی است.
• ۲) در این عرض‌ها، زاویه تابش خورشید مایل‌تر است و انرژی کمتری دریافت می‌شود.
• ۳) بنابراین میانگین دما به شدت کاهش می‌یابد؛ زمستان‌ها بسیار طولانی، سرد و تاریک و تابستان‌ها کوتاه و خنک می‌شوند.
• ۴) بارش بیشتر به صورت برف خواهد بود و احتمال تشکیل یخچال‌های طبیعی افزایش می‌یابد.
• ۵) پوشش گیاهی از جنگل‌های معتدل (مثل جنگل‌های شمال ایران) به توندرا (زمین‌های بدون درخت با خزه و گلسنگ) یا جنگل‌های سوزنی‌برگ شمالی (تایگا) تغییر می‌کند.
• ۶) کشاورزی به شدت محدود می‌شود و فقط گیاهان مقاوم به سرما در فصل کوتاه رشد زنده می‌مانند.

پاسخ نهایی: اگر ایران در عرض‌های بالای ۶۰ درجه قرار می‌گرفت، آب‌وهوای آن بسیار سردتر می‌شد (شبیه سیبری یا اسکاندیناوی)، زمستان‌های یخبندان طولانی داشت و پوشش گیاهی غالب آن به توندرا یا جنگل‌های سوزنی‌برگ تبدیل می‌شد.

مثال مشابه: کشور سوئد که بخشی از آن در عرض جغرافیایی بالای ۶۰ درجه است، جنگل‌های انبوه کاج و صنوبر دارد و زمستان‌های بسیار سردی را تجربه می‌کند.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: درباره «مناطق آب‌وهوایی کره زمین» و «تأثیر عرض جغرافیایی بر زیست‌بوم‌ها» مطالعه کن.