راهنمایی کوتاه: در منطق، جملهای که میتواند درست یا نادرست باشد «تصدیق» است، نه «تصور».
گامبهگام:
- «تصور» یعنی یک مفهوم یا صورت ذهنی بدون اینکه دربارهی درستی یا نادرستی آن حکمی کنیم. مثلاً تصور «درخت» یا «عدد ۵».
- «تصدیق» یعنی یک حکم و داوری دربارهی واقعیت – مثلاً گفتن «این درخت بلند است» که میتواند راست یا دروغ باشد.
- جملهی «من تو را دیدم» یک خبر است. گوینده ادعا میکند که دیدن رخ داده است. پس این جمله یا درست است یا نادرست – بنابراین یک «تصدیق» است.
- پس «من تو را دیدم» از نوع تصدیق (قضیه) است، نه تصور.
پاسخ نهایی: جملهی «من تو را دیدم» یک «تصدیق» است، زیرا دارای حکم (نسبت) و قابلیت صدق و کذب است.
مثال مشابه: جملهی «خورشید از مشرق طلوع میکند» نیز یک تصدیق است. اما تصور «خورشید» به تنهایی، تصور است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به تفاوت بین «قضیه» و «مفهوم» در منطق دقت کن. تمرین کنید چند جمله بگویید و بگویید کدام تصور و کدام تصدیق هستند.
