راهنمایی کوتاه: تصور یعنی شناخت یک مفهوم، و تصدیق یعنی باور به درستی یا نادرستی یک گزاره.
گامبهگام:
- در منطق، ذهن ما دو نوع فعالیت اصلی دارد: شناخت مفاهیم و قضاوت دربارهی گزارهها.
- تصور (یا مفهوم) یعنی شناخت یک شیء یا ویژگی بدون اینکه دربارهی آن قضاوت کنیم. مثل شنیدن کلمهی «سیب» و درک معنای آن.
- تصدیق یعنی باور به درستی یا نادرستی یک گزاره. یعنی ذهن دو مفهوم را به هم ربط میدهد و میگوید این رابطه درست است یا نه.
- تفاوت اصلی: تصور پاسخ به سؤال «چیست؟» است. تصدیق پاسخ به سؤال «آیا چنین است؟» است.
- تصورات مواد اولیهی تصدیقات هستند. ابتدا باید مفاهیم را بشناسیم، سپس دربارهی آنها قضاوت کنیم.
پاسخ نهایی: تصور شناخت سادهی یک مفهوم (مثل «درخت»، «سرعت»، «عدالت») است. تصدیق باور به درستی یا نادرستی یک جملهی خبری است که دو یا چند مفهوم را به هم ربط میدهد (مثل «این درخت بلند است» یا «عدالت خوب است»).
مثال مشابه:
- تصور: مفاهیم «باران»، «خیس شدن». (فقط میدانیم اینها چه هستند.)
- تصدیق: گزارهی «اگر باران ببارد، زمین خیس میشود.» (این یک قضاوت است که میتوان آن را صادق یا کاذب دانست.)
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای چند مفهوم ساده (مثل «کتاب»، «مطالعه») اول تصورشان را بیان کنی (یعنی تعریفشان کنی)، سپس یک جملهی خبری با آنها بسازی که بتوان دربارهی درستی یا نادرستی آن بحث کرد. این جمله یک تصدیق است.