راهنمایی کوتاه: ورود شعر به خانقاهها باعث شد شعر سادهتر و عاطفیتر شود، پس گزینهای که برعکس میگوید، اشتباه است.
گامبهگام:
- ۱) شعر پیش از این در دربار پادشاهان و بزرگان خوانده میشد و معمولاً زبانی پرتکلف و ستایشگرانه داشت.
- ۲) با ورود به خانقاهها (جایگاه عارفان و صوفیان)، شعر به موضوعات عرفانی و احساسات درونی پرداخت.
- ۳) در این دوره، دامنهٔ موضوعات شعر گسترش یافت (گزینهٔ ۱ درست است).
- ۴) عواطف و اندیشههای عمیقتر شدند (گزینهٔ ۳ درست است).
- ۵) خانقاهها به پشتیبانان اصلی شعر تبدیل شدند (گزینهٔ ۴ درست است).
- ۶) اما سادگی بیان شعر کاهش نیافت؛ بلکه شعر از پیچیدگیهای درباری فاصله گرفت و سادهتر و صمیمیتر شد. پس گزینهٔ ۲ نادرست است.
پاسخ نهایی: گزینهٔ ۲ (از سادگی بیان شعر کاسته شد) تحولی نیست که با این جابهجایی پدید آمده باشد.
مثال مشابه: فرض کنید یک شاعر در دربار شعرهای پر از واژههای دشوار میگفت، اما بعد از پیوستن به یک خانقاه، شعری ساده و عاشقانه دربارهٔ خدا گفت. در اینجا سادگی بیشتر شده، نه کمتر.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به تفاوت سبک شعر شاعرانی مثل فرخی سیستانی (درباری) و مولانا (خانقاهی) توجه کن.
