فارسی میانه یا پهلوی، زبان رسمی و ادبی ایران در دوره ساسانی است که بین قرن دوم تا هفتم میلادی رواج داشته است.
- این زبان تکامل یافته زبان باستانی (اوستایی و فارسی باستان) و پیش از فارسی دری (فارسی نو) است.
- پهلوی در دوره ساسانیان زبان رسمی بوده و متون دینی، ادبی و علمی به این زبان نوشته میشد.
گامبهگام:
- فارسی میانه را با نام پهلوی میشناسیم.
- این زبان در دوره ساسانیان (قرن ۳ تا ۷ میلادی) رواج داشته.
- پهلوی زبان رسمی، ادبی و دینی بوده است.
پاسخ نهایی: فارسی میانه یا پهلوی زبانی است که در دوره ساسانیان در ایران رواج داشته و حلقه اتصال بین فارسی باستان و فارسی دری است.
مثال مشابه: متون دینی زرتشتی و شاهنامههای پهلوی از آثار برجای مانده به این زبان هستند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی در مورد ادبیات پهلوی و تأثیر آن بر فارسی دری تحقیق کنی.
