فارسی باستان زبان رسمی و مذهبی امپراتوری هخامنشی بوده است.
این زبان در کتیبههای هخامنشی به کار رفته است.
- دوره هخامنشیان
- سدههای ششم تا چهارم پیش از میلاد
فارسی باستان سابقه زبان فارسی میانه (پهلوی) و نیای فارسی نو (فارسی دری) است.
باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟
شمشادِ خانهپرورِ ما از که کمتر است؟
ای نازنینپسر، تو چه مذهب گرفتهای؟
کِت خونِ ما حلالتر از شیرِ مادر است
چون نقشِ غم ز دور بِبینی شراب خواه
تشخیص کردهایم و مداوا مقرّر است
از آستانِ پیرِ مغان، سر چرا کشیم؟
دولت در آن سرا و گشایش در آن در است
یک قِصّه بیش نیست غمِ عشق، وین عجب
کز هر زبان که میشنوم، نامکرّر است
دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت
امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است
شیراز و آبِ رکنی و این بادِ خوش نسیم
عیبش مکن که خالِ رُخِ هفت کشور است
فرق است از آبِ خِضر که ظُلمات جای او است
تا آبِ ما که مَنبَعش الله اکبر است
ما آبرویِ فقر و قناعت نمیبریم
با پادشه بگوی که روزی مقدّر است
حافظ چه طُرفه شاخ نباتیست کِلکِ تو
کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شکّر است
فارسی باستان زبان رسمی و مذهبی امپراتوری هخامنشی بوده است.
این زبان در کتیبههای هخامنشی به کار رفته است.
فارسی باستان سابقه زبان فارسی میانه (پهلوی) و نیای فارسی نو (فارسی دری) است.
با نصب همدرس، به هزاران سوال و پاسخ تشریحی دسترسی داشته باش.
شرح درس + تحلیل نمونه متن
تشریحی _ با پاسخنامه
تشریحی _ با پاسخنامه
تشریحی
شماره تلفن اشتباه است؟
نام کاربری اشتباه است؟
حساب کاربری دارید؟
حساب کاربری دارید؟
شماره تلفن اشتباه است؟
کلمه عبور خود را فراموش کردهاید؟
کلمه عبور جدید را دریافت نکردید؟
شماره تلفن / آدرس ایمیل اشتباه است؟
ثبت عملیات ریاضی جدید:
جهت ثبت عملیات ریاضی از صفحه کلید مجازی باز شده استفاده کنید.