راهنمایی کوتاه: این جمله دربارهٔ تأثیر عرفان و تصوف بر فارسینویسی در قرنهای پنجم و ششم است. آیا درست است؟
گامبهگام:
- ۱) در قرنهای پنجم و ششم هجری، زبان فارسی به عنوان زبان رسمی و ادبی گسترش یافت.
- ۲) همزمان، عرفان و تصوف در ایران رشد کرد و بسیاری از عارفان و صوفیان به فارسی شعر و نثر نوشتند.
- ۳) نویسندگان و شاعران برای بیان مفاهیم عرفانی از زبان فارسی استفاده کردند، زیرا فارسی زبانی سادهتر و قابلفهمتر برای عموم بود.
- ۴) بنابراین، گسترش عرفان و تصوف یکی از دلایل توجه به فارسینویسی در آن دوره بوده است.
پاسخ نهایی: جمله صحیح است.
مثال مشابه: تأثیر عرفان بر ادبیات فارسی در قرن ششم را میتوان در آثار سنایی و عطار مشاهده کرد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی کتاب «تاریخ ادبیات ایران» تألیف دکتر صفا را در این زمینه مطالعه کنی.
