راهنمایی کوتاه: برای فهمیدن تفاوت، به قصد و برنامهریزی قبلی توجه کن.
گامبهگام:
- ۱) will برای تصمیمهای لحظهای یا پیشبینیهای کلی استفاده میشود. مثال: "It's raining. I will take an umbrella." (تصمیم در لحظه)
- ۲) be going to برای برنامههای از قبل فکر شده یا نشانههای واضح در آینده نزدیک به کار میرود. مثال: "I am going to visit my grandparents next week." (برنامه قبلی)
- ۳) در پیشبینیها، اگر مدرک یا نشانهای وجود دارد، از be going to استفاده کن. مثال: "Look at those dark clouds. It is going to rain." (نشانه واضح)
- ۴) برای قولها، پیشنهادها یا تصمیمهای سریع، معمولاً will به کار میرود. مثال: "I will help you with your homework." (قول)
- ۵) در جمله، به ساختار دقت کن: will + فعل ساده، اما be going to = am/is/are + going to + فعل ساده.
پاسخ نهایی: تفاوت اصلی در برنامهریزی است: be going to برای برنامههای قطعی و از پیش تعیینشده، و will برای تصمیمهای آنی یا پیشبینیهای بدون نشانه مشخص.
مثال مشابه: جمله "She will study medicine" ممکن است یک تصمیم تازه باشد، اما "She is going to study medicine" نشان میدهد از قبل برنامهریزی کرده است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای کارهای برنامهریزی شده هفته آینده از be going to و برای تصمیمهای فوری از will در جملههای انگلیسی استفاده کنی.
