راهنمایی کوتاه: اگر منظور از «فعل» وزن عروضی است، آن را «فَعَل» می‌خوانیم و در پایان وزن متقارب می‌آید.
گام‌به‌گام:
۱) «فعل» در دستور زبان با «فعل» در عروض فرق دارد؛ اینجا منظور رکن وزنی است.
۲) در وزن متقارب، الگوی رایج چنین است: فعولن فعولن فعولن فعل.
۳) پس «فعل» فقط آخرین جزء وزن است، نه کل وزن یک بیت.
۴) برای تشخیص، ریتم یکنواخت مصراع‌ها را با صدای بلند بخوان.
پاسخ نهایی: یک بیت معروف با این وزن، بیت آغاز شاهنامه است: «به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد». وزن تقریبی آن: فعولن فعولن فعولن فعل.
مثال مشابه: «توانا بود هر که دانا بود / ز دانش دل پیر برنا بود» هم با همین وزن خوانده می‌شود.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: هجاهای هر مصراع را جدا بشمار و ببین چه تعداد هجای کوتاه و بلند داری.
