راهنمایی کوتاه: برای تشخیص ترکیب یونی، به تفاوت الکترونگاتیوی عناصر توجه کن. پیوند یونی بین فلز و نافلز با اختلاف الکترونگاتیوی زیاد ایجاد میشود.
گامبهگام:
۱) ابتدا عناصر تشکیلدهنده هر ترکیب را مشخص کن.
۲) نوع هر عنصر را (فلز یا نافلز) تعیین کن.
۳) اگر یک عنصر فلز و دیگری نافلز باشد، احتمال پیوند یونی زیاد است. اگر هر دو نافلز باشند، پیوند کووالانسی است.
۴) برای اطمینان، میتوانی اختلاف الکترونگاتیوی را بررسی کنی: اگر بیشتر از ۱٫۷ باشد، پیوند یونی در نظر گرفته میشود.
پاسخ نهایی: ترکیب NaCl (نمک طعام) دارای پیوند یونی است، زیرا سدیم (فلز) و کلر (نافلز) با اختلاف الکترونگاتیوی زیاد (حدود ۲٫۱) پیوند برقرار کردهاند. بنابراین گزینهٔ A صحیح است.
مثال مشابه: کدام یک از ترکیبات زیر پیوند یونی دارد؟ (الف) MgO (ب) NH₃ (ج) HCl (د) O₂ پاسخ: MgO یک ترکیب یونی است (منیزیم فلز، اکسیژن نافلز).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: دربارهٔ الکترونگاتیوی و قانون هشتتایی (Octet Rule) مطالعه کن. همچنین میتوانی جدول تناوبی را مرور کنی تا جایگاه فلزها و نافلزها را بهتر بشناسی.
یادآوری ایمنی: هنگام کار با مواد شیمیایی در آزمایشگاه، همیشه از دستکش و عینک ایمنی استفاده کن و هر ترکیب را با احتیاط لمس نما.
