راهنمایی کوتاه: با مقایسه شعاع اتمی میتوان به جایگاه دو فلز در گروه و میزان واکنشپذیری آنها پی برد.
گامبهگام:
- شعاع اتمی در یک گروه، از بالا به پایین افزایش مییابد.
- فلزی که شعاع بزرگتری دارد (۱۸۶ پیکومتر) در پایینتر گروه جای میگیرد.
- در یک گروه، با افزایش شعاع، انرژی یونش کاهش یافته و فلز واکنشپذیرتر میشود.
- فلز واکنشپذیرتر معمولاً دشوارتر استخراج میشود (مانند نیاز به الکترولیز).
- عدد اتمی در پایین گروه بزرگتر است؛ پس فلز با شعاع ۱۸۶ پیکومتر عدد اتمی بزرگتری دارد.
پاسخ نهایی: فلز با شعاع ۱۸۶ پیکومتر دشوارتر استخراج میشود، زیرا پایینتر در گروه قرار گرفته و واکنشپذیرتر است. همچنین عدد اتمی آن بزرگتر است.
مثال مشابه: لیتیم و سدیم (هر دو در گروه اول) را در نظر بگیرید. سدیم شعاع اتمی بزرگتر و واکنشپذیری بیشتری دارد و استخراج آن (با الکترولیز) دشوارتر از لیتیم است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به جدول تناوبی نگاه کن و روند تغییر شعاع اتمی را در گروهها و تناوبها بررسی کن. همچنین به روشهای استخراج فلزات مختلف توجه کن.
