راهنمایی کوتاه: قرارداد ۱۹۱۹ یک توافق مخفی بین ایران و بریتانیا بود که کنترل امور مالی و نظامی ایران را به انگلیس میداد.
گامبهگام:
- ۱) پس از جنگ جهانی اول، ایران در وضعیت ضعف اقتصادی و سیاسی قرار داشت.
- ۲) دولت وقت ایران به رهبری وثوقالدوله با انگلیس مذاکره کرد.
- ۳) در اوت ۱۹۱۹ (مرداد ۱۲۹۸) قراردادی مخفیانه امضا شد.
- ۴) بر اساس قرارداد، انگلیس کنترل کامل امور مالی (مانند بانکها و گمرک) و نظامی (مانند ارتش و پلیس) ایران را به دست میگرفت.
- ۵) در عوض، انگلیس وام و کمکهای مالی محدودی به ایران میداد.
- ۶) این قرارداد به دلیل مخفی بودن و ماهیت استعماری، با مخالفت گسترده مردم و روشنفکران مواجه شد و هرگز به طور کامل اجرا نشد.
پاسخ نهایی: قرارداد ۱۹۱۹ یک توافق استعماری بود که حاکمیت ایران را زیر سؤال میبرد و به همین دلیل با مقاومت داخلی و بینالمللی روبرو شد و در نهایت لغو گردید.
مثال مشابه: مانند وقتی که کسی بخواهد کنترل کامل مغازهی شما را بگیرد و فقط در ازای آن مقداری پول کم به شما بدهد—این قرارداد ناعادلانه است و استقلال شما را از بین میبرد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهٔ نقش شخصیتهایی مانند میرزا کوچکخان جنگلی و احمدشاه قاجار در مخالفت با این قرارداد تحقیق کنی، یا تأثیر آن را بر نهضت ملی شدن نفت بررسی نمایی.
