ابتدا باید بدانیم که تارهای ماهیچهای به دو نوع تند انقباض و کند انقباض تقسیم میشوند. تارهای تند انقباض برای فعالیتهای کوتاهمدت و شدید مناسب هستند، در حالی که تارهای کند انقباض برای فعالیتهای طولانیمدت و استقامتی مناسب هستند.
حال به بررسی گزینهها میپردازیم:
- الف) ماراتن - توسط مویرگهای خونی بیشتری خونرسانی میشوند. این گزینه صحیح است زیرا دو ماراتن یک فعالیت استقامتی است و تارهای ماهیچهای کند انقباض که در این نوع فعالیتها فعال هستند، توسط مویرگهای بیشتری خونرسانی میشوند.
- ب) صدمتر - دارای میزان ذخیرهی آهن بیشتری در میان یاختهی خود هستند. دویدن صدمتر یک فعالیت کوتاهمدت و شدید است و تارهای تند انقباض در آن فعال هستند. اما ذخیرهی آهن بیشتر به توانایی اکسایشی و استفاده از اکسیژن برمیگردد که بیشتر در تارهای کند انقباض دیده میشود. بنابراین این گزینه صحیح نیست.
- ج) ماراتن - پمپهای کلسیم بیشتری در غشای شبکهی آندوپلاسمی خود دارند. تارهای کند انقباض که برای فعالیتهای استقامتی مانند ماراتن مناسب هستند، دارای شبکهی آندوپلاسمی گستردهتری هستند و پمپهای کلسیم بیشتری دارند. بنابراین این گزینه صحیح است.
- د) صدمتر - توانایی بیشتری در تولید مولکول آدنوزین تریفسفات به روش اکسایشی دارند. تارهای تند انقباض برای فعالیتهای کوتاهمدت و شدید، بیشتر از روش قندکافت (گلیکولیز) برای تولید ATP استفاده میکنند تا روش اکسایشی. بنابراین این گزینه صحیح نیست.
با توجه به موارد فوق، دو گزینهی الف و ج صحیح هستند.
راهنمایی کوتاه: برای پاسخ به این سوال باید با انواع تارهای ماهیچهای و ویژگیهای آنها آشنا باشید.
گامبهگام:
- ۱) شناخت انواع تارهای ماهیچهای (تند انقباض و کند انقباض)
- ۲) بررسی ویژگیهای هر نوع تار ماهیچهای
- ۳) تطبیق ویژگیها با گزینههای داده شده
پاسخ نهایی: دو مورد (الف و ج) جمله را به درستی تکمیل میکند.
مثال مشابه: مقایسهی ویژگیهای تارهای ماهیچهای در فعالیتهای مختلف ورزشی
