راهنمایی کوتاه: این سوال درباره عملکرد گیرندههای استوانهای در شبکیه چشم و پتانسیل غشا است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا مفهوم اصلی را مرور کنیم: گیرندههای استوانهای در تاریکی فعال هستند و در نور غیرفعال میشوند.
- ۲) در حالت تاریکی (آرامش)، کانالهای سدیمی باز هستند و یونهای سدیم وارد سلول میشوند → پتانسیل غشا حدود -۴۰ میلیولت است (دپلاریزه).
- ۳) در نور، کانالهای سدیمی بسته میشوند → پتانسیل غشا به سمت -۷۰ میلیولت میرود (هایپرپلاریزه).
- ۴) حالا هر گزینه را بررسی میکنیم:
- ۵) گزینه الف: اگر اختلاف پتانسیل در حال افزایش باشد (مثلاً از -۴۰ به -۷۰)، یعنی هایپرپلاریزه شدن → غلظت سدیم درون سلول باید کمتر شود، نه بیشتر → این گزینه نادرست است.
- ۶) گزینه ب: اگر بار مثبت اطراف غشا کمتر از سیتوپلاسم باشد، یعنی پتانسیل منفیتر است → کانالهای پتاسیمی معمولاً باز هستند، نه بسته → این گزینه نادرست است.
- ۷) گزینه ج: اگر اختلاف پتانسیل در حال کاهش باشد (مثلاً از -۷۰ به -۴۰)، یعنی دپلاریزه شدن → ممکن است به صفر برسد (در پتانسیل عمل) → این گزینه درست است.
- ۸) گزینه د: اگر بار مثبت اطراف غشا بیشتر از سیتوپلاسم باشد، یعنی پتانسیل مثبت است → از -۷۰ فاصله میگیرد (درست است چون -۷۰ منفی است).
پاسخ نهایی: دو مورد عبارت را به نادرستی تکمیل میکنند: گزینههای الف و ب.
مثال مشابه: اگر در یک نورون، پتانسیل غشا از -۷۰ به -۵۰ میلیولت برود، چه اتفاقی افتاده است؟ (دپلاریزاسیون)
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره تفاوت گیرندههای استوانهای و مخروطی و نحوه تبدیل نور به سیگنال عصبی تحقیق کن.