راهنمایی کوتاه: توحید نظری، شناخت و باور قلبی به یگانگی خداوند است.
گامبهگام:
- توحید به معنای «یگانه دانستن» است و در دین اسلام به دو بخش اصلی تقسیم میشود: توحید نظری و توحید عملی.
- توحید نظری، بخش «شناختی» و «باور قلبی» است. یعنی انسان ابتدا باید خدا را بشناسد و با دل و عقل به یگانگی او ایمان بیاورد.
- این شناخت از راههای مختلفی مانند تفکر در آفرینش جهان، مطالعه آیات قرآن و استفاده از عقل به دست میآید.
- توحید نظری پایه و اساس ایمان است. اگر کسی در قلبش به یگانگی خدا باور نداشته باشد، اعمالش (توحید عملی) ارزش کامل نخواهد داشت.
- مهمترین ابعاد توحید نظری عبارتند از: توحید در ذات (فقط یک خدا وجود دارد)، توحید در صفات (صفات کمال فقط مخصوص خداست) و توحید در افعال (همه کارها به اراده خدا انجام میشود).
پاسخ نهایی: توحید نظری به معنای شناخت و باور قلبی به یگانگی خداوند در ذات، صفات و افعال اوست. این شناخت، پایه و اساس ایمان یک مسلمان را تشکیل میدهد.
مثال مشابه: فرض کنید میخواهید به یک استاد بزرگ ریاضی ایمان بیاورید. اول باید او را بشناسید، عظمت کارهایش را ببینید و باور کنید که واقعاً استاد بزرگی است (این بخش شبیه توحید نظری است). بعد، بر اساس این باور، از دستوراتش پیروی میکنید (این بخش شبیه توحید عملی است).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره تفاوت توحید نظری و توحید عملی بیشتر تحقیق کنی. توحید عملی یعنی اینکه اعمال و رفتارمان هم نشاندهنده این باور قلبی باشد، مثل اینکه فقط از خدا کمک بخواهیم یا فقط برای او کار کنیم.
