توحید به معنای یکتاپرستی و اعتقاد به یک خدا است. توحید فردی به معنای اعتقاد شخصی به یک خدا و توحید اجتماعی به معنای تأثیر این اعتقاد بر روابط اجتماعی و رفتار انسانها در جامعه است.
ارتباط دو سویه بین توحید فردی و اجتماعی به این معناست که اعتقاد به یک خدا (توحید فردی) بر رفتار و روابط اجتماعی انسان تأثیر میگذارد و از سوی دیگر، روابط و رفتارهای اجتماعی نیز میتواند بر اعتقاد و ایمان فردی تأثیر بگذارد.
- توحید فردی باعث ایجاد حس مسئولیتپذیری و عدالتخواهی در افراد میشود.
- توحید اجتماعی منجر به ایجاد وحدت و همبستگی در جامعه میگردد.
به این ترتیب، تقویت یکی میتواند به تقویت دیگری کمک کند.
