فارابی در کتاب مدینه فاضله به تشریح اصول و مبانی حکومت آرمانی میپردازد. او بر این باور است که جامعه آرمانی باید بر اساس عقل و خرد اداره شود. فارابی مدینه فاضله را جامعهای میداند که در آن، افراد به دنبال کسب فضایل اخلاقی و رسیدن به کمال انسانی هستند.
مبنای فارابی در مدینه فاضله، بر اساس خردگرایی و عقلانیت است و نه صرفاً باطنی بودن. او تأکید دارد که رهبر این جامعه، یعنی امام یا فاضل، باید دارای فضایل و کمالات نفسانی باشد و بر اساس حکمت و دانش اداره کند.
در واقع، فارابی بر این باور است که جامعه فاضله باید بر اساس اصول و قوانین عقلانی و عادلانه اداره شود تا افراد بتوانند به سعادت و کمال برسند.
