شعر نو نوعی از شعر است که در اوایل قرن بیستم در ایران رواج پیدا کرد. این نوع شعر برخلاف شعر کلاسیک، وزن و قافیه مشخصی ندارد و بیشتر بر اساس احساس و تجربه شاعر شکل میگیرد.
شعر نو به شاعران اجازه میدهد تا افکار و احساسات خود را به شیوهای نو و خلاقانه بیان کنند.
راهنمایی کوتاه:
شعر نو یک سبک ادبی است که در آن شاعر آزادی عمل بیشتری در بیان احساسات و افکار خود دارد.
گامبهگام:
- ۱) شناخت ویژگیهای شعر نو: شعر نو برخلاف شعر سنتی، وزن و قافیه ثابتی ندارد.
- ۲) درک مفهوم آزادی در شعر نو: شاعران در این سبک میتوانند به شیوههای مختلف و بدون محدودیتهای سنتی شعر بسرایند.
- ۳) بررسی نمونههای شعر نو: مطالعه آثار شاعران نوگرا مانند نیما یوشیج و فروغ فرخزاد.
پاسخ نهایی:
شعر نو یک قالب ادبی است که آزادی عمل بیشتری به شاعر میدهد و بر اساس احساس و تجربه شخصی شکل میگیرد.
مثال مشابه:
آثار نیما یوشیج و فروغ فرخزاد از نمونههای برجسته شعر نو هستند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری:
میتوانی کتابهای شعر نو و مقالات مربوط به این سبک را مطالعه کنی.
